Our social:

Latest Post

Sunday, 6 November 2016

Best Paani dialogue from Thodasa Roomani Ho Jaayen of Nana Patekar





Nana Patekar “Thoda sa Rumani Ho Jaaye” movie promises to bring rain in a drought affected area for 5000 Rs. One guy asks if it is real rain, he says:

Haan mere dost, wahi barish, 
Wahi Barish jo asmaan se aati hai
Boondo mein gaati hai
pahaadon se fisalti hai
nadiyon mein chalti hai
nehro mein machalti hai
kuen pokhar se milti hai
khaprailon par girti hai
galiyon mein firti hai
mod par sambhalti hai
fir aage nikalti hai

yeh barish aksar gili hoti hai,
isey paani bhi kehte hai,
urdu mein “aab”
marathi mein “paani”
tamil mein “tanni”
kannad mein “neer” aur bangla mein “jol” kehte hai

wahi sanskrit mein jise waari neer jeevan, paey, amrut udh, ambu bhi kehte hai
greek mein ise “aqua puraa”
angrezi mein isse “water” 
french mein “auoo”
aur chemistry mein “H2O” kehte hai

"yeh paani aankh se dhaltaa hai toh aansoo kehlata hai
lekin chehre pe chad jaye to rubaab banjaata hai"
koi sharm se paani paani ho jaata hai
aur kabhi kabhi yeh paani sarkari file’o mein apne kuen sameth chori hojaata hai

paani toh paani hai paani zindagani hai
isiliye jab rooh ki nadi sukhi ho
mann kaa hiran pyasa ho
dimag mein lagi ho aag
aur pyaar ki ghagar khali ho tab
aur tab mein hamesha yeh baarish naam ka gila paani lene ki rai deta hoon.

In Marathi 

हां मेरे दोस्त, वही बारिश वही बारिश जो आसमान से आती है
बूँदो में गाती है
पहाड़ों से फिसलती है
नदियों में चलती है
नहरो में मचलती है
कुएँ पोखर से मिलती है
खपरालो पर गिरती है
गलियों में फिरती है
मोड़ पर संभलती है
फिर आगे निकलती है

यह बारिश अक्सर गीली होती है
इसे पानी भी कहते है
उर्दू में आब
मराठी में पानी
तमिल में तन्नी
कन्नड़ में नीर और बांग्ला में जोल कहते है

वही संस्कृत में जिसे वारी नीर जीवन, पालेय, अमृत युद्ध, अंबु भी खेचते है 
ग्रीक में इसे आक्वा पूरा
अँग्रेज़ी में इससे वॉटर भी कहते है
फ्रेंच में औऊ
और केमिस्ट्री में H20 कहते है
यह पानी आँख से ढलता है तो आँसू कहलाता है
लेकिन चेहरे पे चाड जाए तो रुबाब बन जाता है
कोई शर्म से पानी पानी हो जाता है
और कभी कभी यह पानी सरकारी फाइल’ओ में अपने कुएँ समेत चोरी हो जाता है
पानी तो पानी है पानी ज़िंदगानी है
इसीलिए जब रूह की नदी सुखी हो
मन का हिरण प्यासा हो
दिमाग़ में लगी हो आग
और प्यार की गागर खाली हो तब मे हमेशा यह बारिश नाम का गीला पानी लेने की राय देता हूँ

To Be or Not to Be That is the Question - Nanapatekar Dialogue from Marathi movie Natsamrat



To be or not to be, that is the question. 
Jagava ki marava, ha ekach sawaal aahe.

Ya duniyechya ukhedyavar kharkatya patravali cha tukda houn 
jagav besharam, lachar, anandaan, 

te phekun dyav hya dehachya laktar, 
tyat gundal lelya janivechya, yatnichya, mrutyuchya, kaalachya doha madhe,

Ani karav sarvancha shrey pan maaza, tuja, yacha, ani tyacha sudha, 

mrutyuchya maha sarpane jeevnala asa dunk marava 
ki nantar yenaara nidrela nasava jaagruticha kinaara kadhi,

Pan tya nidrela jar punha swapna padu lagla tar, 
ithech mekh ahe, 

navya swapnachya anolkhi pradeshat, pravesh karaycha dheer hot nahi, 

mhanun sahan karto amhi he juna jaagepan, 
sahan karto pretacha neerjivpanan abhimanan honare balatkaar, 
astitvachya gaabaryat aslelya satvachi vitambana 

ani akher karunecha tukda gheun ubhe rahto 
khalchya manen amchyach malekaranchya darashi

Vidhata, tu itka kathor ka zalas? 

Eka bajula jyanna amhi janma dila te aahmala visartaat,
Aani dusrya bajula amhala jyani janam dila tehi tu aahmala visartos. 

Mag viskatlelya hadanche he saapde gheune karuna kara, 

aahmi therdyani kunacha payavar doka aadhlaycha re konachya? 

To be or not to be that is the question, Jagava ki marava, ha ekach sawaal aahe....

Dialogue in Marathi


To be or not to be, that is the question. 
जगावं कि मारावा,  हा  एकाच  सवाल  आहे.

या दुनियेच्या उखेड्यावर  खरकट्या  पत्रावळी  चा  तुकडा  होऊन  
जगावं  बेशरम,  लाचार,  आनंदानं, 

ते फेकून द्यावं ह्या देहाच्या  लक्तर,
त्यात गुंडाळी लेल्या जाणिवेच्या यत्नीच्या, मृत्यूच्या, काळाच्या दोहा मध्ये,

आणि करावं सर्वांचा श्रेय पण माझा, तुज, याचा, आणि त्याचा सुद्धा, 

मृत्यूच्या महा सर्पाने जीवनाला असा डूंक मारावा 
कि नंतर येणार निद्रेला नसावा जागृतीचा किनारा कधी,

पण त्या निद्रेला जर पुन्हा स्वप्न पडू लागला तर, 
इथेच मेख आहे, 

नव्या स्वप्नाच्या अनोळखी प्रदेशात, प्रवेश करायचा धीर होत नाही, 

म्हणून सहन करतो आम्ही हे जुना जागेपणी, 
सहन करतो प्रेताचा निर्जीवपनं अभिमानानं होणारे बलात्कार, 
अस्तित्वाच्या गाभाऱ्यात असलेल्या सत्वाची विटंबना 

आणि अखेर करुणेचा तुकडा घेऊन उभे राहतो  
खालच्या मानेन आमच्याच  माळेकरांच्या दाराशी 

विधाता, तू इतका कठोर का झालास? 

एका बाजूला ज्यांना आम्ही जन्म दिला ते आह्माला विसरतात,
आणि दुसऱ्या बाजूला आम्हाला ज्यांनी जन्म दिला तेही तू आह्माला विसरतोस.

मग विस्कटलेल्या हाडांचे हे सापडे घेऊन करून करा, 

आह्मी थेरड्यानी कुणाचा पायावर डोकं आढळायचा रे कोणाच्या? 

To be or not to be that is the question, जगावं कि मारावा, हा एकाच सवाल आहे.