Our social:

Sunday, 6 November 2016

To Be or Not to Be That is the Question - Nanapatekar Dialogue from Marathi movie Natsamrat



To be or not to be, that is the question. 
Jagava ki marava, ha ekach sawaal aahe.

Ya duniyechya ukhedyavar kharkatya patravali cha tukda houn 
jagav besharam, lachar, anandaan, 

te phekun dyav hya dehachya laktar, 
tyat gundal lelya janivechya, yatnichya, mrutyuchya, kaalachya doha madhe,

Ani karav sarvancha shrey pan maaza, tuja, yacha, ani tyacha sudha, 

mrutyuchya maha sarpane jeevnala asa dunk marava 
ki nantar yenaara nidrela nasava jaagruticha kinaara kadhi,

Pan tya nidrela jar punha swapna padu lagla tar, 
ithech mekh ahe, 

navya swapnachya anolkhi pradeshat, pravesh karaycha dheer hot nahi, 

mhanun sahan karto amhi he juna jaagepan, 
sahan karto pretacha neerjivpanan abhimanan honare balatkaar, 
astitvachya gaabaryat aslelya satvachi vitambana 

ani akher karunecha tukda gheun ubhe rahto 
khalchya manen amchyach malekaranchya darashi

Vidhata, tu itka kathor ka zalas? 

Eka bajula jyanna amhi janma dila te aahmala visartaat,
Aani dusrya bajula amhala jyani janam dila tehi tu aahmala visartos. 

Mag viskatlelya hadanche he saapde gheune karuna kara, 

aahmi therdyani kunacha payavar doka aadhlaycha re konachya? 

To be or not to be that is the question, Jagava ki marava, ha ekach sawaal aahe....

Dialogue in Marathi


To be or not to be, that is the question. 
जगावं कि मारावा,  हा  एकाच  सवाल  आहे.

या दुनियेच्या उखेड्यावर  खरकट्या  पत्रावळी  चा  तुकडा  होऊन  
जगावं  बेशरम,  लाचार,  आनंदानं, 

ते फेकून द्यावं ह्या देहाच्या  लक्तर,
त्यात गुंडाळी लेल्या जाणिवेच्या यत्नीच्या, मृत्यूच्या, काळाच्या दोहा मध्ये,

आणि करावं सर्वांचा श्रेय पण माझा, तुज, याचा, आणि त्याचा सुद्धा, 

मृत्यूच्या महा सर्पाने जीवनाला असा डूंक मारावा 
कि नंतर येणार निद्रेला नसावा जागृतीचा किनारा कधी,

पण त्या निद्रेला जर पुन्हा स्वप्न पडू लागला तर, 
इथेच मेख आहे, 

नव्या स्वप्नाच्या अनोळखी प्रदेशात, प्रवेश करायचा धीर होत नाही, 

म्हणून सहन करतो आम्ही हे जुना जागेपणी, 
सहन करतो प्रेताचा निर्जीवपनं अभिमानानं होणारे बलात्कार, 
अस्तित्वाच्या गाभाऱ्यात असलेल्या सत्वाची विटंबना 

आणि अखेर करुणेचा तुकडा घेऊन उभे राहतो  
खालच्या मानेन आमच्याच  माळेकरांच्या दाराशी 

विधाता, तू इतका कठोर का झालास? 

एका बाजूला ज्यांना आम्ही जन्म दिला ते आह्माला विसरतात,
आणि दुसऱ्या बाजूला आम्हाला ज्यांनी जन्म दिला तेही तू आह्माला विसरतोस.

मग विस्कटलेल्या हाडांचे हे सापडे घेऊन करून करा, 

आह्मी थेरड्यानी कुणाचा पायावर डोकं आढळायचा रे कोणाच्या? 

To be or not to be that is the question, जगावं कि मारावा, हा एकाच सवाल आहे.

0 comments:

Post a Comment